Wobec szerokiej dyskusji prasowej na temat zanieczyszczenia Krakowa (np. Artykuł Dawida Hajoka „ Czy uda się przewietrzyć Kraków.” opublikowany w internecie dnia 2011-05-04) chciałem przedstawić stanowisko jakie w tej sprawie zajmuje Stowarzyszenie na Rzecz Toń.

Dyskusja na ten temat jest niezwykle potrzebna bo problem zanieczyszczenia krakowskiego powietrza, przewietrzania miasta, zachowania terenów zielonych chronionych przed zabudową jest również podstawowym celem działania naszego Stowarzyszenia, którego jestem prezesem.    
Planowany Park Rzeczny Tonie nie jest drobnym skrawkiem zieleni w pobliżu rzeki Sudoł, lecz dużym zwartym kompleksem leśno łąkowym o unikatowym naturalnym środowisku i wielofunkcyjnych wartościach dla mieszkańców Krakowa. Teren zespołu leśno łąkowego Tonie od kilkudziesięciu lat był wyłączony z zabudowy i przeznaczony na Park o walorach przyrodniczych i rekreacyjnych. Występował pod różnymi nazwami między innymi: Zielone Płuca Krakowa, Park Krowodrza a obecnie Park Rzeczny Tonie. Pod taką nazwą występował w dotychczasowych Planach Zagospodarowania Terenu. Zespół łąkowo leśny Tonie to wielki bufor wody stabilizujący przepływ wody w rzece Sudoł. Przy dużych opadach zmniejsza zagrożenie powodzią a w czasie suszy zapewnia stały dopływ wody i przeciwdziała powstawaniu gnijącego i cuchnącego błota.
Odnoszę wrażenie, że nie wszyscy mieszkańcy Krakowa są świadomi zagrożeń wynikających z zanieczyszczenia powietrza i że ten problem dotyczy ich osobiście.    Z publikowanych danych wynika, że na skutek zanieczyszczenia powietrza średnia długość życia mieszkańca naszego miasta ulega skróceniu o około 1 rok, czyli przedwcześnie umiera 1500 osób. W dodatku z powodu zanieczyszczenia powietrza kilka tysięcy osób, w tym głównie dzieci zapada na ciężkie choroby ( układu oddechowego, nowotworowe , alergie, astmę ). W artykułach zamieszczanych w prasie często uwaga czytelników kierowana jest na piece węglowe, jako główną przyczynę zanieczyszczenia powietrza i na ruch samochodowy. Jest to jednak półprawda ponieważ ilość pieców opalanych węglem znacznie się zmniejszyła,  poprawiła się jakość spalanego węgla  ( mniej siarki i popiołu ), radykalnie poprawiła się jakość paliw samochodowych, benzyny i oleju napędowego. Dla przykładu zawartość siarki w oleju napędowym spadła z 0,6 % do kilku części na milion czyli praktycznie do 0. Zwiększyła się ilość samochodów z katalizatorami spalin i wreszcie znaczna część pojazdów obwodnicą południową omija miasto.
Kraków w rankingu miast dużych w Polsce zajął 5 miejsce, przy czym negatywne punkty otrzymał za zanieczyszczone powietrze i małą ilość powierzchni terenów zielonych.
Zabudowując ciągi przewietrzania Kraków prowadzi politykę „pod prąd” istniejącym tendencjom i praktyce urbanistycznej w Europie, celem której jest  zwiększenie przewietrzania w celu poprawy jakości powietrza, zmniejszenia zanieczyszczenia, poprawy mikroklimatu i obniżenia temperatury w okresie upałów. . 
W dyskusji na temat zanieczyszczenia powietrza często pomija się problem mikroklimatu, który tworzą tylko zwarte duże zespoły zieleni. Zanieczyszczenie powietrza i właściwy mikroklimat to dwa podstawowe elementy dobrego zdrowia i samopoczucia mieszkańców a także  trwałość naszych zabytków .
W celu uzyskania środków finansowych z dotacji  na wykup działek od prywatnych właścicieli na utworzenie Parku Rzecznego potrzebny jest Plan Przestrzennego Zagospodarowania Terenu.  Niestety w trakcie realizacji tego planu na wniosek Przewodniczącego Komisji Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska Pana Grzegorza Stawowy, bez racjonalnego uzasadnienia wstrzymano opracowanie tego planu. Doprowadziło to do szeregu wystąpień o wydanie Warunków Zabudowy na tym terenie w tym również w samym sercu planowanego parku.  W oparciu o decyzje administracyjne Wydział Architektury UMK wydał  Warunki Zabudowy na dwóch działkach  przecinających w poprzek łąki w dodatku na miejscu lęgowym  derkacza - ptaka znajdującego się na Czerwonej liście gatunków chronionych . Decyzje WZ zostały wydane ze złamaniem wielu przepisów prawa.                                                                                            
Skuteczne blokowanie opracowania planu Tonie Park Rzeczny nie byłoby możliwe bez aktywnego wsparcia działaczy z Rady Miasta Krakowa i Dzielnicy IV Prądnik Biały. Paradoksalnie działacze,  którzy powinni występować w imieniu i dla dobra mieszkańców miasta, zwłaszcza powołani do pracy w Komisji Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska, działają wbrew swoim obowiązkom występując w interesie deweloperów na szkodę Krakowa.
Zadziwiającym jest fakt, że przez wiele lat interes kilku osób wygrywa z interesem 65 tys. mieszkańców  Dzielnicy IV Prądnik Biały i interesem milionowego Krakowa a przy tym tak ważną  sprawą nie zainteresowały się instytucje powołane do kontroli przestrzegania prawa .
P.S. Przy okazji chciałem wyjaśnić drobną nieścisłość związaną z wcześniej wspomnianą publikacja Dawida Hajoka. Redaktor w swoim artykule określa blokujących od wielu lat Plan Zagospodarowania Park Rzeczny Tonie , jako „grupę lokalnych deweloperów”.  Według naszego rozeznania głównymi organizatorami działań blokujących plan są dwie osoby : duży, lokalny  deweloper oraz jeden z właścicieli  licznych  działek na terenie planowanego parku.